ΝΟΥΡΙ, ΝΟΥΡΙ…

…και νανούρι, μελαμψός και μελανούρι

fishdb-melanouri.gif

Μελανούριον < συνθ.  μέλας +ουρά =αυτό που έχει μαύρη ουρά

Εμφανής ή μελάνουρος

Συγγενεύει με το σπάρο ή το σαργό.

Μελάνουρος-μαύρωρος, μελανούρι και είδος οχιάς
(επίτομο λεξικό της παλαιάς ελληνικής γλώσσας του Γεωργίου Ψύλλα)
 
 

Το σώμα του είναι αρκετά φαρδύ στη μέση, τα μάτια του είναι μεγάλα με διάμετρο σχεδόν το μισό ύψος του κεφαλιού και το στόμα του είναι λοξό με λεπτά χείλια και μόνο κοπτήρες μπροστά χωρίς άλλα δόντια.

Το πιο συνηθισμένο μέγεθος είναι στα 300-400 γραμμάρια, ενώ κάποιες φορές μπορεί να ξεπεράσει και τα 700 γρ. Το μήκος του είναι 34 εκ. και παρόλο το μικρό του μέγεθος σε σχέση με άλλα ψάρια, μπορεί να ζήσει 11 χρόνια και κάποιες φορές λίγο παραπάνω.

Το χρώμα του στη ράχη είναι ασημοκάστανο ή ασημογάλαζο, στα πλευρά είναι ασημί και στην κοιλιά έχει δέκα περίπου πολύ ψιλές μακρουλές γκριζόμαυρες γραμμές. Όταν ερεθίζεται το χρώμα του σκουραίνει προς το καφέ και το βαθύ μενεξεδί. Στη ρίζα της ουράς έχει μια πλατιά μαύρη κηλίδα, σχεδόν κλειστή σαν δαχτυλίδι ανάμεσα σε δυο άσπρες πιο στενές.


Πολλές γυναίκες χαρακτηρίζονται,  μεταφορικά, σαν  μελανούρια. 

Λέγοντας μελανούρι εννοούμε την  όμορφη μελαχρινή γυναίκα, τη μελαμψή σα μελανούρι…

Στίχοι:   Ξενοφώντας Φιλέρης

Μουσική:   Γιώργος Ζαμπέτας

  1. Βίκυ Μοσχολιού

Βρήκε ο έρωτας το ταίρι

και ο Ήφαιστος στο χέρι πήρε τη φωτιά, 

κι έκαψε το μελανούρι

με το νούρι και νανούρι και με μια ματιά.

Νούρι, νούρι και νανούρι

μελαμψός και μελανούρι σαν αγάλματα, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

μελαμψός και μελανούρι τα χαράματα, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

μελαμψός και μελανούρι.

Νούρι, νούρι και νανούρι

νανουρίζει μελανούρι μες στην αγκαλιά, 

κι απ’ τ’ ορθάνοιχτο παντζούρι

μελαμψός και μελανούρι μια μοσχοβολιά.

Νούρι, νούρι και νανούρι

μελαψός και μελανούρι σαν αγάλματα, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

μελαμψός και μελανούρι τα χαράματα, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

μελαμψός και μελανούρι.

Το μελανούρι το γλυκό είχε “κάψει”τις πίστες…

 

Στίχοι:   Γιώργος Ροβερτάκης

Μουσική:   Γιώργος Ροβερτάκης

  1. Σωτηρία Μπέλλου                 

 

Στης Σμύρνης το παλιό τσαρδί

χανούμι μου εγώ και συ

θυμήσου τα γλεντάκια μας

τα όμορφα μεράκια μας

 

Τα θυμάμαι και πονώ

Γιάλα !

μελανούρι μου γλυκό

έλα χανουμάκι μου

Γιάλα !

στο παλιό κονάκι μου

 

Έβγαλες και το φερετζέ

και είσαι σαν το Γκιούλ μπαχτσέ

έλα και είμαι μόνος μου

και μεγαλώνει ο πόνος μου

 

Τα θυμάμαι και πονώ

Γιάλα !

μελανούρι μου γλυκό

ελά χανουμάκι μου

Γιάλα !

στο παλιό κονάκι μου

 

Τα θυμάμαι και πονώ

Γιάλα !

μελανούρι μου γλυκό

ελά χανουμάκι μου

Γιάλα !

στο παλιό κονάκι μου

Advertisements
Published in: on June 27, 2016 at 1:45 pm  Leave a Comment  
Tags: ,