΄Ααααλλο σύκο…

Τόσο η φραγκοσυκιά όσο και οι καρποί, αλλά και τα άνθη  της έχουν θεραπευτικές ιδιότητες  για διάφορες παθήσεις του ανθρωπίνου οργανισμού. Είναι από τα λίγα φυτά που χρησιμοποιούνται όλα τα μέλη τους και επιπροσθέτως είναι προληπτικό και θεραπευτικό ίαμα.

Η χρήση των καρπών αφ’ εαυτής δημιουργεί ευνοϊκές  καταστάσεις  για το αμυντικό σύστημα του οργανισμού, αλλά και σε περίπτωση παρουσιάσεως κάποιας νόσου, πάλιν επενεργεί δραστικά.

Οι ασθένειες τις οποίες «καταμάχονται» τα μέλη της φραγκοσυκιάς είναι   ενδεικτικώς πιο κάτω.     

  • Ως κατάπλασμα για την θεραπεία φλεγμονωδών  αποστημάτων, την διόγκωση του σπληνός, την ελονοσία, τους μώλωπες και την περιποίηση των τραυμάτων.    Το χρησιμοποιούν εκατονταετίες τώρα  Αμερικανοί και Μεξικανοί.   Ήταν και παραμένει ένα σπουδαίο Αντιφλεγμονώδες.
  • Για την θεραπεία της υπερλιπιδαιμίας και της παχυσαρκίας.
  • Κατά του σακχαρώδους διαβήτη.  Έχουν γίνει εκτενείς πανεπιστημιακές έρευνες στην Αμερική καθώς και σε άλλες χώρες.
  • Κατά της υπερτροφίας του προστάτου
  • Κατά της χοληστερόλης
  • Κατά της φλεβίτιδος
  • Κατά πνευμονικών παθήσεων
  • Πιθανός παράγοντας για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών καρκίνου (στήθους, προστάτου, στομάχου, πνευμόνων, παγκρέατος) λόγω των φλαβονοειδών συστατικών που περιέχουν
  • Δυναμωτικό στο ανοσοποιητικό σύστημα
  • Τα άνθη και τα κλαδώδια («φύλλα») χρησιμοποιούνται ως διουρητικά, αντισπασμωδικά, αντιδιαρροϊακά, αιμολυτικά, καθώς για καταπολέμηση της ψαμμιάσεως, ήτοι άμμου στα νεφρά, και της νεφρίτιδος!

NOPAL, ένας θησαυρός στην αυλή μας

ΕκτύπωσηΔημοσίευση: 2 Ιουλ. 08

Φυσικά αναφέρομαι στην γνωστή μας φραγκοσυκιά, την οποία εμείς έχουμε σε αφθονία στην χώρα μας. Το καλοκαίρι, ίσως να φάμε κανένα φραγκόσυκο αν κάνει κόπο η γιαγιά να μαζέψει μερικά.

Όμως ξέρατε ότι για χρόνια, στην φυλή των Αζτέκων, οι έγκυες γυναίκες έτρωγαν τα φύλλα του; Ότι στην Ευρώπη το καταναλώνουν σε μορφή σιροπιού και άλλου «φαρμακευτικού» σκευάσματος;

Και να γιατί.

  • Ελέγχει τα οξέα  στο σώμα και  προφυλάσσει τα έντερα και το στομάχι.
  • Προλαβαίνει τις κολίτιδες με την ιδιότητα του να «ρυθμίζει» το Ph  του στομαχιού και του εντέρου.
  • Μειώνει την «επιθετικότητα των ωμών τροφών, των ξινών τροφών ή με πολλά καρυκεύματα, της ασπιρίνης και άλλων χημικών.
  • Υπό μορφή φρέσκου χυμού, είναι ο καλύτερος φίλος του στομαχιού και του εντέρου.
  • Οι μη υδροδιαλυτές ίνες του καθαρίζουν το έντερο.
  • Είναι αγχολυτικό. Επανασυντάσσει το νευρικό σύστημα, είναι ένα φυσικό ηρεμιστικό που φέρνει ηρεμία και γαλήνη σε έναν στρεσαρισμένο οργανισμό.

Ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό συμβαίνει χάρη στην βερβερίνη.

Τα αμινοξέα και οι ίνες του, η αντί οξειδωτική του δράση, βοηθούν στην καλή  κατάσταση των αρτηριών. Βοηθάει στη χώνεψη και στην καλή λειτουργία του εντέρου. Αποτοξινώνει τον οργανισμό και ιδιαιτέρως το συκώτι. Εξουδετερώνει την περίσσια αμμωνία στα όργανα, καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες με επιτυχία. Εξουδετερώνει μέρος των τοξινών που εισάγουμε στο σώμα μας με την κατανάλωση  αλκοόλ και του καπνίσματος.

Οι γυναίκες των Αζτέκων το θεωρούσαν δυναμωτικό και ότι βοηθούσε στην παραγωγή γάλακτος. Κατά την κύηση και τον θηλασμό κατανάλωναν τον χυμό του ή ένα τσάι από τα λουλούδια και τις ρίζες του.

Προσωπικά, έτρωγα ένα φύλλο αραιά και που, με λίγο αλάτι και λάδι όταν η διαφανή «γλίτσα» δεν με ενοχλούσε οπτικά (αφού καθάριζα το φλούδι)

Συνταγές

3 κιλά φραγκόσυκα για ένα λίτρο χυμό.

Ξεφλουδίστε τα φρούτα και κόψτε τα σε κύβους σε μια κατσαρόλα. Μην προσθέσετε νερό ή ζάχαρη. Βράστε με κλειστό καπάκι και ανακατεύετε αραιά και που. Χαμηλώστε την φωτιά και αφήστε για 45 λεπτά. Μόλις τα σπόρια ξεκολλάνε από το φρούτο με ευκολία, σουρώστε και βάλτε τον χυμό στο ψυγείο. Παγωμένο, είναι υπέροχο. Να καταναλωθεί μέσα σε λίγες ώρες γιατί θα υποστεί ζύμωση.

Κρασί

Αν κρατήσετε σε δροσερό μέρος τον χυμό σε 2-3 μέρες, θα έχετε ένα ελαφρά αλκοολούχο ποτό, το Colonche, πολύ αγαπητό σε πολλά μέρη του κόσμου

Ή βάλτε το στην σαλάτα

Η φραγκοσυκιά είναι παραγνωρισμένη και ξεχασμένη σήμερα στην χώρα μας, όμως είναι οικονομική, και φυτεύεται απίστευτα εύκολα. Απλά βάλτε ένα φύλλο στο χώμα, όρθιο κατά προτίμηση, και θα βγάλει ρίζες.

Στη Νότια Αμερική, η εξάπλωση του ήταν τόση που εισάγανε ένα ειδικό έντομο για να περιορίσουν την εξάπλωσή του, πριν φυσικά ανακαλύψουν οι φαρμακευτικές εταιρείες την κερδοφόρα αγορά που προσφέρει λόγω των θεραπευτικών του ιδιοτήτων.

Φραγκοσυκιά (Σκόνη) 100gr 0

Όντως, στην Ευρώπη και Αμερική, αρκετοί είναι αυτοί που στρεσαρισμένοι, ή με προβλήματα χοληστερόλης, καταναλώνουν ένα χάπι με εκχυλίσματα φραγκοσυκιάς πριν το φαγητό, για να ανακτήσουν την «χαρά της ζωής».

100 γραμμάρια διαθέτουν

Ασβέστιο :     93 mg 

Σίδηρο:        1,6 mg 

Φώσφορο:       17  mg 

Υδατάνθρακες:  5,6 mg 

Πρωτεΐνες:     1,7 mg 

Βιταμίνες

A (Ρετινόλη) 

Β1 Θειαμίνη 

Β2 Ριβοφλαβίνη 

Β3 Νιασίνη 

C

Το Nopal  δεν περιέχει φυτικό οξύ, όπως τα δημητριακά, που είναι βλαβερό για την ανθρώπινη διατροφή γιατί εμποδίζει την απορρόφηση του ασβεστίου και της βιταμίνης D.

Οι φυτικές ίνες που περιέχει είναι:

Υδατοδιαλυτές: 

ΠΗΓΗ

Πηκτίνη 

Κόμμι 

mucilage

και μη: 

κυτταρίνη 

ημικυτταρίνη 

lignane

Ένα ώριμο φρούτο περιέχει

Νερό          86-92% 

Ζάχαρη        11,2 % 

Κυτταρίνη      1,3 % 

Πρωτεΐνες      6,7 % 

Λιπαρά         0,3 % 

Οξέα           0,1 %



http://korinthiakosorizontas.blogspot.com/2011/03/blog-post_8701.html

Αφιερώματα

ΦΡΑΓΚΌΣΥΚΑ

Υπέροχοι καρποί, προϊόν ενός κακτοειδούς φυτού που έλκει την καταγωγή του από την Κεντρική Αμερική. Συναντάται σε μεγάλη κλίμακα στη Μάνη και γενικότερα σε ξερότοπους, χωρίς ιδιαίτερες προτιμήσεις αρκεί να μην υπάρχει υγρασία. 

Το χρώμα των καρπών είναι κίτρινο, πορτοκαλί ή κοκκινωπό και η σάρκα τους γλυκιά και εύχυμη.

Η δυσκολία στο να τα απολαύσουμε είναι να τα συλλέξουμε και να τα καθαρίσουμε. Θα πρέπει πάντα κατά την συλλογή τους, από το φυτό, να φοράμε χοντρά γάντια και να μην υπάρχει άνεμος ή να χρησιμοποιούμε το μακρύ, λεπτό ξύλο στην άκρη του οποίου τοποθετείται ένα ντενεκεδάκι, το οποίο “φοριέται” στο φρούτο της φραγκοσυκιάς και χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία καταλήγει στο ντενεκεδάκι.

Ο καθαρισμός τους γίνεται αποκλειστικά χρησιμοποιώντας μαχαιροπίρουνο. 

Στα σχήματα παρακάτω φαίνονται τα σημεία που κάνουμε τις τομές και τη χάραξη. Μετά απλά αποφλοιώνουμε. 

Φροντίζουμε πάντοτε αφού καθαρίσουμε το φρούτο να το ξεπλένουμε προσεκτικά ώστε να απομακρυνθούν τυχόν αγκαθια και βέβαια να το μεταφέρουμε σε άλλο πιάτο από αυτό στο οποίο τα καθαρίσαμε προς αποφυγή ατυχημάτων.

Ωφέλιμες ιδιότητες

Μερικά φραγκόσυκα το πρωί προσφέρουν εξαιρετική τόνωση ενώ κόβουν το αίσθημα της πείνας. 

Σε περιπτώσεις υπερφαγίας αποτελούν ένα εξαιρετικό χωνευτικό

Οι καρποί καθαρίζουν το πεπτικό σύστημα πλήρως αλλά και το ουροποιητικό, νεφρούς κλπ. Εξουδετερώνουν μέρος των τοξινών που εισάγουμε στο σώμα μας με την κατανάλωση αλκοόλ και του καπνίσματος

Είναι ένα θαυμάσιο, εύγευστο αλλά και εξαιρετικά δροσιστικό φρούτο τις ζεστές ιδίως ημέρες του καλοκαιριού.

Έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C. Επίσης περιέχουν βιταμίνη A σε μικρότερη ποσότητα, αμινοξέα, σίδηρο, κάλλιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, νάτριο κλπ.

Είναι αγχολυτικά. Επανασυντάσσουν το νευρικό σύστημα, είναι ένα φυσικό ηρεμιστικό που φέρνει ηρεμία και γαλήνη σε έναν στρεσαρισμένο οργανισμό

Χρήση

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη ζαχαροπλαστική για γλυκά, μαρμελάδες και κομπόστες ενώ δίνουν εξαιρετικής ποιότητας ρακί. Επίσης τα φύλλα της φραγκοσυκιάς μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στη μαγειρική για σαλάτες, ορεκτικά κλπ.

Τα «φύλλα» χρησιμεύουν ως:

Τονωτικά στην καρδιά λόγω της ουσίας κακτίνη που περιέχουν.

Αντίδοτο κατά της μέθης. Απομακρύνουν   πονοκεφάλους, ναυτία ξηροστομία και άλλα. Η χρήση γίνεται από τους μεθυσμένους, αφού φυσικά θα τους τα προσφέρει κάποιος ως φάρμακο και τα έχει επεξεργασθεί δεόντως.

Στην μαγειρική τα φύλλα παράγουν δεκάδες φαγητά  με κρέας και λαχανικά για τον άνθρωπο, κάτι που φαίνεται σαν παράδοξο, αλλά είναι πραγματικότητα και μάλιστα ουσιαστική, για εκατομμύρια ανθρώπους πλην Ελλήνων!!

Επίσης γίνονται σαλάτες, επιδόρπια, μεζέδες ακόμη και ψωμί.

Τα «φύλλα» της φραγκοσυκιάς δεν έχουν καμμία απολύτως τοξικότητα κι έτσι πρέπει να τα συνηθίσομε ως γεύμα. 

Οικονομικά οφέλη

Τα οικονομικά αποτελέσματα που μπορεί να προκύψουν από την εκμετάλλευση της φραγκοσυκιάς είναι πάρα πολλά. Δυστυχώς εμείς οι Έλληνες δεν τα έχομε  υπ’ όψη και γι’ αυτό αφήνομε ανεκμετάλλευτη μία τόσο προσοδοφόρα πηγή.

Οι καρποί είναι εκμεταλλεύσιμο προϊόν. Οι εξαγωγές από τα κράτη που καλλιεργούν την φραγκοσυκιά είναι μεγάλες, αλλά και από παράγωγα επεξεργασίας των καρπών προκύπτουν άφθονα προϊόντα. Γλυκά, μαρμελάδες, ποτά.

Τα «φύλλα »επίσης είναι μεγάλη πηγή εσόδων για τους καλλιεργητές, αφού τα εμπορεύονται προς παραγωγή ζωοτροφών.

 Στην Αμερική και σε χώρες της Μεσογείου έχουν τεράστιες εκτάσεις για καλλιέργεια φραγκοσυκιάς προς παραγωγή κτηνοτροφής.

Τέξας, Αριζόνα, Ν. Καλιφορνία, Μεξικό απ’ όπου οι αποδώσεις είναι  3- 13 τόννους «φύλλα» το στρέμμα. ενώ σε επιμελημένες καλλιέργειες εγγίζει τους 30 τόννους το στρέμμα. 

Στην Βραζιλία οι εκτάσεις με φραγκοσυκιές  για κτηνοτροφές είναι 

περίπου 3.000.000 στρέμματα.

Στην Σαρδηνία σε ημιεντατική καλλιέργεια οι αποδώσεις είναι 6 τόννοι το στρέμμα.

Στην Σικελία  φτάνουν το 1.000.000 στρέμματα, στην Τύνιδα 80.000 στρέμματα και σ’ άλλες χώρες ανάλογες εκτάσεις.


c531793d60299b1f7b3b6b07a6bdc329

Xρονικές στιγμές

Η συλλογή και ο καθαρισμός αποτελούν τα δύο πιο «ακανθώδη» εμπόδια, ώστε κάποιος να απολαύσει τα φραγκόσυκα. Προκειμένου να συλλέξομε  φραγκόσυκα, είτε για επί τόπου κατανάλωση, είτε για μεταφορά στο σπίτι πρέπει να γνωρίζομε και εφαρμόζομε τους παρακάτω βασικούς κανόνες.

α) Πριν την ανατολή του ηλίου.  Και αυτό για τον εξής κύριο λόγο. Το πρωί, τα αγκάθια του καρπού από την νυκτερινή υγρασία, έχουν κάποια χαλαρότητα. Δεν είναι σκληρά, χωρίς αυτό να αποκλείει τον άμεσο κίνδυνο να εισχωρήσουν στα χέρια, αν τα πιάσομε χωρίς προφύλαξη.

β) Μετά την δύση του ηλίου. Αυτό είναι πιο σχετικό από την προηγουμένη περίπτωση. 

γ) Να υπάρχει άπνοια. Εκτός από τον ήλιο, στην σκλήρυνση των αγκαθιών, από την νυκτερινή ελαστικότητα, συντελεί και ο αέρας.   

Τρόποι συλλογής

Πολλοί είναι οι τρόποι, με τους οποίους μπορεί κάποιος να μαζέψει τα φραγκόσυκα. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς, αναφέρονται στα άτομα εκείνα, τα οποία δεν έχουν καμία εξοικείωση με το έμφορτο από αγκάθια αυτό φρούτο. Αλλά και οι πεπειραμένοι δεν υστερούν από μεθόδους συλλογής, χωρίς να παραβλέπουν την επιβαλλομένη προφύλαξη. Χαρακτηριστικώς αναφέρομε μερικούς απ’ αυτούς.

α) Με τίναγμα. Οι πιο αδαείς προσπαθούν, πριν πιάσουν τα φραγκόσυκα για να τα κόψουν από τον βλαστό, να τινάξουν τα αγκάθια απ’ αυτά. Δεν είναι σωστός τρόπος   

β) Με καλύπτρα. Άλλος τρόπος είναι να χρησιμοποιήσομε κάποιο μέσο, το οποίο δεν το διαπερνά το αγκάθι. 

γ) Με γάντια. Μερικοί προκειμένου να συλλέξουν φραγκόσυκα. χρησιμοποιούν χοντρά υφασμάτινα γάντια. 

δ) Με το χέρι. Ο πιο σίγουρος και χωρίς άλλες διαδικασίες τρόπος, είναι να τα μαζεύομε με γυμνό χέρι. Είναι πολύ εύκολος, όσο και αν φαίνεται επικίνδυνος και ανατριχιαστικός. Αυτό όμως προϋποθέτει μεγάλη πείρα. 

ε) Με πρακτικά μέσα

Μεταφορά – Διατήρηση 

Όταν συλλέγομε φραγκόσυκα και θέλομε να τα μεταφέρομεν, πρέπει να προσέχομεν, α) να μη τα πετάμε από ψηλά, β) να μη πιέζομε τον καρπό  κατά την συλλογή και γ) να μη προκαλείται άνοιγμα στο κάτω μέρος του καρπού κατά την απόσχιση από τον βλαστό.  Διατηρούνται καθαρισμένα στο ψυγείο ή ακαθάριστα σε σκιερό μέρος όχι πέραν της εβδομάδος.  

Τρόποι καθαρισμού

Το δυσκολότερο  πρόβλημα για να απολαύσει κάποιος τα φραγκόσυκα είναι ο καθαρισμός. Το μυστικό για να καθαριστεί το φραγκόσυκο από τον τόσο οπλισμένο με αγκάθια φλοιό είναι απλό. Επιτυγχάνεται με τρεις τομές επί του καρπού. Οι  δύο  στα άκρα και  είναι βαθειές και η τρίτη ενώνει τις δύο προηγούμενες και είναι ρηχή, όσο το πάχος του φλοιού.

καθαρισμός φραγκόσυκου

Με τις τρεις αυτές μαχαιριές γίνεται εφικτό το εξής:
Το φραγκόσυκο  έχει σχήμα αυγοειδές. Με τις τομές Α’ και Β’ επιτυγχάνομε να μετατρέψομε το αυγοειδές σχήμα σε κυλινδρικό. Η τομή Γ’ τέμνει καθέτως τον φλοιό, ο οποίος με απλό τράβηγμα, αποχωρίζεται του καρπού.    

καθαρισμός φραγκόσυκου

 Σχηματική  παράσταση  χρησιμοποιήσεως  πιρουνιού και  μαχαιριού.
Οι  αριθμοί  υποδηλώνουν  την  σειρά  των  τομών. Μετά  τις  τρεις  τομές,  απομακρύνομε  πλευρικώς  τον  φλοιό και  αποκαλύπτεται  ο  καρπός  ο  οποίος  αφαιρείται   με  το  χέρι (ή το πιρούνι)  ή  ακόμα  εισάγεται  στο  στόμα   απ’ ευθείας χωρίς  την  χρήση  χειρός,  από  τους  πεπειραμένους.

καθαρισμός φραγκόσυκου

http://www.fragosika.gr/

ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

ΕΠΙΣΗΣ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

  1. SARANTAKOS***
Advertisements
Published in: on July 18, 2016 at 2:42 pm  Leave a Comment  
Tags: ,

ΝΟΥΡΙ, ΝΟΥΡΙ…

…και νανούρι, μελαμψός και μελανούρι

fishdb-melanouri.gif

Μελανούριον < συνθ.  μέλας +ουρά =αυτό που έχει μαύρη ουρά

Εμφανής ή μελάνουρος

Συγγενεύει με το σπάρο ή το σαργό.

Μελάνουρος-μαύρωρος, μελανούρι και είδος οχιάς
(επίτομο λεξικό της παλαιάς ελληνικής γλώσσας του Γεωργίου Ψύλλα)
 
 

Το σώμα του είναι αρκετά φαρδύ στη μέση, τα μάτια του είναι μεγάλα με διάμετρο σχεδόν το μισό ύψος του κεφαλιού και το στόμα του είναι λοξό με λεπτά χείλια και μόνο κοπτήρες μπροστά χωρίς άλλα δόντια.

Το πιο συνηθισμένο μέγεθος είναι στα 300-400 γραμμάρια, ενώ κάποιες φορές μπορεί να ξεπεράσει και τα 700 γρ. Το μήκος του είναι 34 εκ. και παρόλο το μικρό του μέγεθος σε σχέση με άλλα ψάρια, μπορεί να ζήσει 11 χρόνια και κάποιες φορές λίγο παραπάνω.

Το χρώμα του στη ράχη είναι ασημοκάστανο ή ασημογάλαζο, στα πλευρά είναι ασημί και στην κοιλιά έχει δέκα περίπου πολύ ψιλές μακρουλές γκριζόμαυρες γραμμές. Όταν ερεθίζεται το χρώμα του σκουραίνει προς το καφέ και το βαθύ μενεξεδί. Στη ρίζα της ουράς έχει μια πλατιά μαύρη κηλίδα, σχεδόν κλειστή σαν δαχτυλίδι ανάμεσα σε δυο άσπρες πιο στενές.


Πολλές γυναίκες χαρακτηρίζονται,  μεταφορικά, σαν  μελανούρια. 

Λέγοντας μελανούρι εννοούμε την  όμορφη μελαχρινή γυναίκα, τη μελαμψή σα μελανούρι…

Στίχοι:   Ξενοφώντας Φιλέρης

Μουσική:   Γιώργος Ζαμπέτας

  1. Βίκυ Μοσχολιού

Βρήκε ο έρωτας το ταίρι

και ο Ήφαιστος στο χέρι πήρε τη φωτιά, 

κι έκαψε το μελανούρι

με το νούρι και νανούρι και με μια ματιά.

Νούρι, νούρι και νανούρι

μελαμψός και μελανούρι σαν αγάλματα, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

μελαμψός και μελανούρι τα χαράματα, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

μελαμψός και μελανούρι.

Νούρι, νούρι και νανούρι

νανουρίζει μελανούρι μες στην αγκαλιά, 

κι απ’ τ’ ορθάνοιχτο παντζούρι

μελαμψός και μελανούρι μια μοσχοβολιά.

Νούρι, νούρι και νανούρι

μελαψός και μελανούρι σαν αγάλματα, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

μελαμψός και μελανούρι τα χαράματα, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

νούρι, νούρι και νανούρι, 

μελαμψός και μελανούρι.

Το μελανούρι το γλυκό είχε “κάψει”τις πίστες…

 

Στίχοι:   Γιώργος Ροβερτάκης

Μουσική:   Γιώργος Ροβερτάκης

  1. Σωτηρία Μπέλλου                 

 

Στης Σμύρνης το παλιό τσαρδί

χανούμι μου εγώ και συ

θυμήσου τα γλεντάκια μας

τα όμορφα μεράκια μας

 

Τα θυμάμαι και πονώ

Γιάλα !

μελανούρι μου γλυκό

έλα χανουμάκι μου

Γιάλα !

στο παλιό κονάκι μου

 

Έβγαλες και το φερετζέ

και είσαι σαν το Γκιούλ μπαχτσέ

έλα και είμαι μόνος μου

και μεγαλώνει ο πόνος μου

 

Τα θυμάμαι και πονώ

Γιάλα !

μελανούρι μου γλυκό

ελά χανουμάκι μου

Γιάλα !

στο παλιό κονάκι μου

 

Τα θυμάμαι και πονώ

Γιάλα !

μελανούρι μου γλυκό

ελά χανουμάκι μου

Γιάλα !

στο παλιό κονάκι μου

Published in: on June 27, 2016 at 1:45 pm  Leave a Comment  
Tags: ,

Οβελίας, αρνάκι, τσουρέκι και άλλες πασχαλιάτικες λέξεις

Μια και το έφερε η σύμπτωση να γράψω στο πασχαλιάτικο φύλλο, σκέφτηκα, μέρα που είναι, για μια φορά να μην παρακολουθήσω την πολιτική επικαιρότητα, μη μας πιάσει η ψυχή μας χρονιάρα μέρα, αλλά να λεξιλογήσω σχετικά με την ημερολογιακή επικαιρότητα, παναπεί να εξετάσουμε εδώ τις λέξεις του Πάσχα.

 

Και πρώτα-πρώτα το ίδιο το Πάσχα, που είναι λέξη άκλιτη, δάνειο από το αραμαϊκό pasha και αυτό από το εβραϊκό pesah (πέσαχ είναι το σημερινό εβραϊκό Πάσχα), από τον αόριστο ενός ρήματος που σημαίνει «αυτός προσπέρασε». Και το «προσπέρασε» μας πηγαίνει στην Παλαιά Διαθήκη, στην Έξοδο, όπου στη δέκατη πληγή του Φαραώ ο άγγελος Κυρίου θανάτωσε τους πρωτότοκους γιους των Αιγυπτίων· πέρασε γραμμή τα σπίτια και έσπειρε τον όλεθρο, είχε όμως προηγουμένως ειδοποιήσει τους Εβραίους να σφάξουν ένα αρνάκι και να βάψουν την πόρτα του σπιτιού τους για να τα προσπεράσει. Ή, όπως το λέει στην Έξοδο:και παρελεύσεται κύριος πατάξαι τους Αιγυπτίους και όψεται το αίμα επί της φλιάς και επ’ αμφοτέρων των σταθμών, και παρελεύσεται κύριος την θύραν και ουκ αφήσει τον ολεθρεύοντα εισελθείν εις τας οικίας υμών πατάξαι. Άγρια πράγματα τα παλαιοδιαθηκικά, αλλά από εκεί θαρρώ προήλθε το αρνάκι που σουβλίζουμε — βέβαια με νέα σηματοδότηση μετά τη σταύρωση του Χριστού που ήταν ο αμνός ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου.

 

Το Πάσχα το λέμε και Λαμπρή, μια και είναι η μεγαλύτερη γιορτή, και παρόμοια ονομασία υπάρχει στα βουλγάρικα, όπου επισήμως το Πάσχα λέγεται βελικντέν, δηλαδή «μεγάλη μέρα», ενώ στους δυτικούς Σλάβους λέγεται συχνά «μεγάλη νύχτα» (π.χ. Wielkanoc στα πολωνικά και αναλόγως στα σλοβένικα ή στα τσέχικα). Στις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες η ονομασία προήλθε από το ελληνικό, συνήθως μέσω λατινικών, αν και στα αγγλικά έχουμε Easter, που προέρχεται από μια παγανιστική γιορτή προς τιμήν μιας τευτονικής θεάς της άνοιξης και του φωτός, της ανατολής του ήλιου (άλλωστε east είναι η ανατολή). Κάτι ανάλογο ισχύει και στα γερμανικά (Ostern).

 

Φέτος έχουμε από τα αργότερα Πάσχα που μπορεί να υπάρξει ποτέ. Για να ξέρετε, οι πιθανές ημερομηνίες του Πάσχα πηγαίνουν από 4 Απριλίου έως 8 Μαΐου. Δεν έχω χώρο να αναπτύξω τον τρόπο υπολογισμού, που άλλωστε είναι μάλλον περίπλοκος και γι’ αυτό η Εκκλησία κάθε χρόνο βγάζει το πασχάλιον του σωτηρίου έτους τάδε, το οποίο αναφέρει όλες τις κινητές γιορτές — και από εκεί βγήκε και η φράση «έχασε τα πασχάλια του» που τη λέμε όταν κάποιος έχει περιέλθει σε πλήρη σύγχυση.

Και επειδή το Πάσχα έχει συνδεθεί αξεχώριστα με τα κόκκινα αυγά, η παροιμιακή αυτή φράση συμφύρθηκε με την άλλη που λέει «έχασε τ’ αυγά και τα καλάθια», για όποιον έχει πάθει μεγάλη ζημιά, κι έγινε «έχασε τ’ αυγά και τα πασχάλια», που εκ πρώτης όψεως είναι «λάθος» αλλά απόλυτα εύλογο.

 

Πέρα από τα αυγά, το Πάσχα έχουμε και τον οβελία. Οβελίας αρχικά ήταν οτιδήποτε ψήνεται στη σούβλα (ο Αθήναιος στουςΔειπνοσοφιστές κάνει λόγο για οβελίαν άρτον, ψωμί στη σούβλα), αλλά έχει επικρατήσει πια να τη λέμε για το αρνάκι. Η λέξηοβελός για τη σούβλα είναι αρχαία, ήδη ομηρική: οι ήρωες του Ομήρου κατ’ επανάληψη παρουσιάζονται να κόβουν κρέατα και να τα περνούν σε οβελούς. Και επειδή κάποτε θα χρησιμοποιήθηκαν μικροί οβελοί από μέταλλο ως μονάδες συναλλαγής, υπήρχε στην Αθήνα το νόμισμα οβολός που ήταν το ένα έκτο της δραχμής. Και με τον εξαίσιο συντηρητισμό της γλώσσας, δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, κι ας έχει στο μεταξύ καταργηθεί η δραχμή, ακόμα μας ζητούν να συνεισφέρουμε τον οβολό μας (όταν δεν μας τον παίρνουν δηλαδή, με το έτσι θέλω και με φοροεπιδρομές, και όχι μόνο τον οβολό αλλά και το πεντοχίλιαρο).

 

Η σούβλα ωστόσο είναι δάνειο λατινικό (από το subula), λέξη που εμφανίζεται ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. στη γραμματεία σε διάφορες περιγραφές βασανιστηρίων, και που επικρατεί εκτοπίζοντας τον οβελό. Υποκοριστικό της το σουβλάκι, που ήταν στην αρχή το καλαμάκι στο οποίο περνούσαν το κρέας (και δεν θα μπω στη διαμάχη Βορρά-Νότου για το αν είναι «λάθος» να λέμε σουβλάκι το φαγητό με τυλιχτή πίτα και γύρο).

 

Για το αρνάκι που σουβλίζουμε, τα είπαμε· ετυμολογικά η λέξη είναι αρχαία (αρνίον, ήδη της κλασικής εποχής, υποκοριστικό τουαρήν, αρνός = πρόβατο, λέξη που είχε και δίγαμμα μπροστά και που παράγωγά της βρίσκουμε και σε επιγραφές της γραμμικής Β΄), όπως τόσες άλλες λέξεις της δημοτικής που η καθαρεύουσα τις περιφρονεί.

 

Και θα κλείσουμε την περιδιάβαση με τη λαμπροκουλούρα ή το τσουρέκι, που ως λέξη είναι τουρκικό δάνειο (ηφrek, λέξη που αρχικά σήμαινε το στρογγυλό ψωμί αλλά και άλλα στρογγυλά αντικείμενα). Παρόμοιες λέξεις (και γλυκίσματα) υπάρχουν σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, μέχρι τα αρμένικα, όπου το λαμπρόψωμο λέγεται cheoreg και βάζουν μέσα και νόμισμα.

 

Λέξη πασχαλινή είναι βέβαια και η ανάσταση. Και καθώς η φετινή μεγαλοβδομάδα προμηνύεται να κρατήσει μήνες και χρόνια, η ευχή για Καλή Ανάσταση πρέπει να συνοδευτεί από την παραίνεση να κάνουμε όλοι μας κάτι γι’ αυτό.

πηγή 

Published in: on April 30, 2016 at 10:27 am  Leave a Comment  
Tags: ,

” …σκούπισ’ τα πόδια σου και πέρασε…”

Το Ποδόμακτρο

SHOESCLEANER (ΕΙΚΟΝΑ)

Με τα πρωτοβρόχια του Φθινοπώρου ήρθαν στη μνήμα μας αλλοτινές συνήθειες και πρακτικές των ανθρώπων της παλιάς εποχής, τότε που οι δρόμοι δεν ήταν ασφαλτοστρωμένοι και η λάσπη κατά τους βροχερούς μήνες κολλούσε στα παπούτσια τους.


Κατά συνέπεια οι άνθρωποι για να αποφύγουν τη μεταφορά της λάσπης στο εσωτερικό των σπιτιών, τοποθετούσαν μπροστά στην είσοδο ένα μεταλλικό ποδόμακτρο, όπου οι εισερχόμενοι καθάριζαν και απομάκρυναν τη λάσπη από τα παπούτσια τους.

Τα ποδόμακτρα ήταν μεταλλικές λάμες που πακτώνονταν κάθετα στο έδαφος. Άλλα ποδόμακτρα ήταν απλά στην κατασκευή τους και άλλα κατασκευασμένα με διάθεση καλλιτεχνικής εμφάνισης. Ήταν σε χρήση ακόμη και μέχρι τη δεκαετία του 1950.
Μέχρι τότε σε κάθε νέα μονοκατοικία το ποδόμακτρο και το ρόπτρο στην είσοδο ήταν απαραίτητα στοιχεία τόσο από λειτουργική όσο και διακοσμητική άποψη.

Η λέξη ποδόμακτρο είναι σύνθετη από τις λέξεις πόδι+μάκτρον, όπου μάκτρον είναι οτιδήποτε χρησιμοποιούμε για να σκουπιστούμε.

Σήμερα λέγοντας ποδόμακτρο εννοούμε το χαλάκι της εισόδου. Κατ’ αντιστοιχία υπάρχει και το χειρόμακτρο, δηλαδή η πετσέτα που σκουπίζουμε τα χέρια μας.

Μέχρι πριν από περίπου τριάντα χρόνια, δηλαδή στις αρχές της δεκαετίας του 1980 μερικά από τα ποδόμακτρα είχαν απομείνει ακόμη, αφού αρκετά πριν είχε αρχίσει η σταδιακή εξαφάνισή τους.

Σήμερα μετά την πλακόστρωση όλων των δρόμων και την εξαφάνιση των μικρών πεζοδρομίων που υπήρχαν εκεί, εξαφανίστηκαν και τα λίγα ποδόμακτρα που είχαν απομείνει.

 Έμειναν μόνο κάποιες φωτογραφίες για να μας θυμίζουν την ύπαρξή τους.

ΠΗΓΗ α΄

ΠΗΓΗ β’

Published in: on March 6, 2016 at 8:56 am  Leave a Comment  
Tags: ,

 

· Αν κάνεις το καθήκον σου στη ζωή, κάνεις τη δουλειά σου με ευχαρίστηση, αφήσεις απογόνους κι ένα καλό όνομα στη ζωή, τότε έχεις κερδίσει την Αθανασία. Δεν υπάρχει θάνατος.  


Έπος του Γιλγαμέση, 3000 πΧ       

ΠΗΓΗ

    

(ΕΙΚΌΝΑ)

Published in: on February 5, 2016 at 11:33 am  Leave a Comment  
Tags: , , ,

Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 

Όταν ο χριστιανισμός επικράτησε, η πρωταρχική του προσπάθεια  ήταν να πετύχει να εξαλείψει από τους ανθρώπους  τις προαιώνιες τελετές και δοξασίες που είχαν έως τότε και να τις αντικαταστήσει με τις δικές του.

Έτσι έγινε και με την γιορτή των Χριστουγέννων.

Μέχρι τότε εκείνες τις μέρες εορταζόταν στην Ελλάδα το Τριέσπερον ή Ηλιούγεννα που ξεκινούσαν με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, τη μεγαλύτερη δηλαδή νύκτα του χρόνου) και κορυφωνόταν με την αναγέννηση του φωτοδότη Ηλίου  τη νύκτα της 24ης προς 25η Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με τα τότε ελληνικά έθιμα η γιορτή περιείχε λιτανείες, χορούς, συμπόσια, ανταλλαγή δώρων, και βέβαια  την αντίστοιχη κραιπάλη.

Ο Αυριλιανός με το στέμμα του που ακτινοβολεί γύρω στο 274-5

Με την επικράτηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Αυτοκράτωρ Αυριλιανός το 274,ένα χρόνο πριν να τον δολοφονήσουν, θέλησε να ενώσει όλους τους λαούς με μία κεντρική διοίκηση και μία θρησκεία, καθορίζοντας την 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα της Γέννησης του Ανίκητου Ήλιου  δηλαδή του ήλιου που δεν θα νικηθεί ποτέ από τα σύννεφα ή από το βαρύ χειμώνα (Dies Natalis Solis Invicti).

΄Ετσι ένωσε  το ελληνικό Τριέσπερο με την αιγυπτιακή εορτή Γέννηση του Όσιρη και την περσική τριήμερη εορτή Γέννηση του Μίθρα (Θεός ¨Ηλιος).

Οι επίσημες λατρευτικές εκδηλώσεις έγιναν σε έναν καινούργιο ναό  που άνοιξε στη Ρώμη.

Ο Κωνσταντίνος με την επιγραφή SOLI INVICTO COMITI γύρω στο 315

Η λατρεία αυτή συνεχίστηκε μέχρι την εποχή του ηλιολάτρη Κωνσταντίνου ο οποίος ως το 324 σε νομίσματα του εμφανίζεται να δοξάζει τον Sol (Ήλιος) ως «Πηγή της Αυτοκρατορικής Δυνάμεως», μόνον δε κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του οι αναφορές στον Sol και τις άλλες εθνικές θεότητες εξαφανίσθηκαν από τα νομίσματα.

Η Κυριακή ήταν προηγουμένως αφιερωμένη στον Ήλιο, (Sun day οι αγγλοσάξονες, Sonn tag Γερμανοί, Di MancheΦράγκοι) και γι΄αυτό και χριστιανισμός καθιέρωσε την Κυριακή ως μέρα του Κυρίου.

Το 313 ο Κωνσταντίνος υπέγραψε το διάταγμα των Μεδιολάνων με το οποίο θεσπιζόταν η ανεξιθρησκία και έτσι πλέον ο χριστιανισμός νομιμοποιήθηκε ως ¨επιτρεπόμενη θρησκεία”. Ευγνωμονούσα η εκκλησία, παρά τις δολοφονίες του γιου του και της γυναίκας του, τον έκανε άγιο και μάλιστα ισαπόστολο!

Η μορφή του Ιουστινιανού στα ψηφιδωτά του ναού του Αγίου Βιταλίου, στη Ραβέννα.

Το 529 ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός απαγόρευσε την εργασία και τα δημόσια έργα, κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και τα ανακήρυξε δημόσια αργία.

Με τα  χρόνια  επικράτησε  σε όλο τον χριστιανικό κόσμο η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα Χριστουγέννων, εκτός της Αρμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας  που συνεχίζει τον συνεορτασμό με τα Θεοφάνια.

Ο χριστιανισμός ενσωμάτωσε από τον μιθραϊσμό  πολλά από τα πιστεύω του, όπως για παράδειγμα, τα ιδανικά της ταπεινότητας και της αδελφικής αγάπης, το βάπτισμα  το  τελετουργικό της κοινωνίας, την χρήση άγιου νερού , την άλω που μετατράπηκε σε φωτοστέφανο, την  λατρεία των ποιμένων που ήταν παρόντες στη γέννηση τουΜίθρα, όπως και την γέννηση του σε σπήλαιο. Επίσης ο Μίθρας αναλήφθηκε στους ουρανούς στα 33 του χρόνια, με την υπόσχεση να επιστρέψει την Ημέρα της Κρίσης.

Στο πόστ μου Η΄ ΚΥΡΗΝΗ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ -β΄ μέρος η φωτογραφία 235 είναι από το σπήλαιο που ήταν  ένα Μυθραίο ενώ στο ποστ Ζ΄ ΟΛΒΙΑ – Ο ΣΥΝΔΕΤΙΚΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑΣ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ. μπορεί να δει κανείς τα ψηφιδωτά από εκκλησία της εποχής του Ιουστινιανού,529-40μΧ. στα οποία  είναι εμφανής η παραμονή των πολιτιστικών στοιχείων της ειδωλολατρικής εποχής σε ναό της νέας θρησκείας.

Όπως ο Μίθρας γεννήθηκε σε σπήλαιο, Εν τω σπηλαίω τίκτεται… μετέφερε η λαίκή παράδοση και για τον Χριστό στα κάλαντα και στην εικονογραφία, ενώ καμία τέτοια αναφορά περί σπηλαίου δεν υπάρχει στην Καινή Διαθήκη.

Ο πάπας άγιος Δάμασος ο Α΄ δεν μπορούσε να ανεχθεί ότι υπήρχε και άλλος θεός και μάλιστα μερικούς αιώνες πριν από τον δικό του, που είχε γεννηθεί σε σπήλαιο στις 25 Δεκεμβρίου εν μέσω βοσκών, και γι΄αυτό τον λόγο κατέστρεψε τον σπήλαιο του Μίθρα που υπήρχε στην Ρώμη.

Όμως σε σπηλιά γεννήθηκαν επίσης θεοί της Ασίας αλλά και ο Άδωνης, ο Διόνυσος, ο Ερμής αλλά και ο ίδιος οΔίας από την Ρέα (Ἰδαίον Ἄντρον).

Αλλά πριν την γέννηση ενός θεού πρέπει να  προηγηθεί η σύλληψη του.

Η  παρθενογένεση λοιπόν είναι ο συνήθης τρόπος γέννησης των θεών.

Στην Θεογονία  του Ησιόδου η Γη,γέννησε με παρθενογένεση τον Ουρανό, τα Oὔρεα (Όρη) και τον Πόντο.

Με παρθενογένεση αναπαράγονται  4 ακόμα θεότητες στην Θεογονία

η Νύχτα, η Έρις και η Ήρα αλλά και το σεξουαλικά απροσδιόριστο Χάος.

Κατά τον Ησίοδο η Ήρα γέννησε μόνη της τον Ήφαιστο, χωρίς τη συμμετοχή του Δία.

Στην ελληνική μυθολογία, επίσης ο Διόνυσος γεννιέται από τον μηρό του πατέρα του.

Από παρθένο γεννιέται στην Αίγυπτο και ο αγγελιοφόρος θεών Θωτ αλλά και άλλοι θεοί της αρχαιότητας όπως οι θεοί  Ώρος και Ρα αλλά και βασιλείς, όπως ο Αμενχοτέπ, 1.500 χρόνια πριν τον Χριστό.

Ενδιαφέρον είναι δε πως όλες αυτές οι παρθένες-μητέρες έμεναν έγκυες.

Ο Δίας  γίνεται χρυσή βροχή για να επισκεφτεί την Δανάη και από αυτήν την “επίσκεψη” γεννιέται ο Περσέας. Βέβαια άμα είσαι θεός σε ότι θέλεις μεταμορφώνεσαι και έτσι ο Δίας ,γνωστός μπερμπάντης ,μεταμορφώθηκε σε κύκνο για να προσεγγίσει την Λήδα.

Με ποιο πρωτότυπο  τρόπο γεννήθηκαν ο θεός της Φρυγίας Άττις, δηλαδή από ένα αμύγδαλο που έβαλε στον κόρφο της η μητέρα του!

Μιας και οι προηγούμενοι θεοί δεν γεννήθηκαν με την κλασσική και δοκιμασμένη μέθοδο, δεν θα μπορούσε και η χριστιανική θρησκεία να δεχτεί ο δικός της θεός να έχει γεννηθεί διαφορετικά.

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, έργο του Αντρέι Ρουμπλιώφ

Από τους ευαγγελιστές μόνο ο Λουκάς,(Λουκ. Α΄, 26-29) κάνει άμεση αναφορά στο γεγονός αυτό και λέει επί λέξει τα εξής:

26 Εν δε τώ μηνί τώ έκτω απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ από τού Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας, ή όνομα Ναζαρέτ, 

27 προς παρθένον μεμνηστευμένην ανδρί, ώ όνομα Ιωσήφ, εξ οίκου Δαυίδ, και το όνομα της παρθένου Μαριάμ. 

28 και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν είπε· Χαίρε, κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά σού· ευλογημένη σύ εν γυναιξίν. 

29 η δε ιδούσα διεταράχθη επί τώ λόγω αυτού, και διελογίζετο ποταπός είη ο ασπασμός ούτος. 

Την εξήγηση του τι σημαίνει εισελθών προς αυτήν και γιατί θεώρησε ποταπό τον ασπασμό μπορούμε να την βρούμε στο μοναδικής πρωτοτυπίας, ακόμα και με αιμομιξίες, πορνογράφημα που είναι η Παλαιά Διαθήκη.

Σε αυτήν περιγράφεται πως ο γηραλέος ,86 ετών, παιδεραστής Αβραάμ με την προτροπή της ετεροθαλούς αδελφής του αλλά και συζύγου του Σάρας, απέκτησε τον Ισμαήλ.

Σάρα δε γυνή Άβραμ ουκ έτικτεν αυτώ. Ην δε αυτή παιδίσκη Αιγυπτία, η όνομα Άγαρ. είπε δε Σάρα προς Άβραμ, Ιδού συνέκλεισέ με Κύριος του μη τίκτειν, είσελθε ουν προς την παιδίσκην μου, ίνα τεκνοποιήσωμαι εξ’ αυτής. Υπήκουσε δε Άβραμ της φωνής Σάρας… και εισήλθε προς Άγαρ και συνέλαβεν  (Γένεσις ΙΣΤ 1-4)

Βέβαια όταν η Σάρα απέκτησε, στην ωριμότητα των  90 ετών της  τον Ισαάκ,  φρόντισε να εξαποστείλει την Αγαρκαι τον Ισμαήλ για να μην χάσει ο γιος της τα κληρονομικά του δικαιώματα.

Ο γιός του Ισαάκ και εγγονός του Αβραάμ, Ιακώβ φρόντισε να τηρήσει την οικογενειακή παράδοση του ναεισέρχεται στα θηλυκά της οικίας του με ιδιαίτερο ζήλο .

Αφού η γυναίκα του Λεία του έκανε 6 παιδιά σταμάτησε να γεννάει και τότε πήρε  την δούλη της Ζέλφα καιἔδωκεν αὐτὴν τῷ Ἰακὼβ γυναῖκα. καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν (Γένεσις 30,9-13)  Προφανώς  στον  Ιακώβ  του άρεσε που εισήλθε στην Ζέλφα οπότε ξαναεισήλθε και την γκάστρωσε για δεύτερη φορά. (Γενεσις 35,26)

Ο Ιακώβ με την Ραχήλ έργο του William Duce

Όμως ο μερακλής Ιακώβ γούσταρε και την αδελφή της Λείας, Ραχήλ οπότε την πήρε και αυτήν για γυναίκα του,αλλά και αυτή δεν του έκανε απογόνους οπότε ακολουθήθηκε η γνωστή συνταγή  :

είπε δε Ραχήλ τω Ιακώβ , ιδού η παιδίσκη μου Βαλλά, και τέξεται επί των γονάτων μου, και τεκνοποιήσωμαι καγώ εξ’ αυτής…και είσελθε προς αυτήν Ιακώβ (Γένεσις Λ 3-4)

Αλλά και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις  το εισήλθε προς έχει ακριβώς την ίδια έννοια όπως πχ:

Και επήγεν ο Σαμψών εις την Γάζαν, και είδεν εκεί γυναίκα πόρνην, και εισήλθεν προς αυτήν (Κριταί στ 1)

Είπε δε Ιούδας προς τον Αυνάν. Είσελθε προς την γυναίκα του αδελφού σου, (Γένεσις ΛΗ 8-9)

Αντίστοιχες αναφορές υπάρχουν  και στα: Γένεσις ΛΗ 1-2, Γένεσις ΛΗ 13-18, Δευτερονόμιον κε 5, Ρουθ δ 13,Σαμουήλ β 12.

Στην Δύση, παρά το ότι δεν αναφέρεται στα Ευαγγέλια ,αλλά  επίσης και στην δική μας Ιερή  παράδοση, που αναγνωρίζεται από την εκκλησία ως ισόκυρη με την αγία Γραφή, απεικονίζεται ο αρχάγγελος Γαβριήλ να δίνει στην Παναγία ένα κρίνο.

Ο κρίνος ήταν το σύμβολο της αθωότητας, της αγνότητας και της παρθενίας, και συχνά όταν αναπαριστάνονταν επάνω σε βωμό δεν είχε στήμονες,που θυμίζουν το όργανο με το οποίο εισέρχεται κανείς,για να μην μολύνουν την παρθενική αγνότητα του άνθους!

Ένα όμως θέμα που έχει προκαλέσει από αιώνες το έντονο μαλλιοτράβηγμα μεταξύ θεολόγων και διαφόρων χριστιανικών δογμάτων  είναι ότι το αιπάρθενον της Παναγίας δεν συμβαδίζει με την ύπαρξη αδελφών του Χριστού, ούτε με την παρουσίαση του Ιωσήφ σαν πατέρα του, σύμφωνα με όσα γράφουν τα Ευαγγέλια:

ΛΟΥΚΑΣ 2,48. Η Παναγία, λέει στον Ιησού για τον Ιωσήφ: «Ιδού ο πατήρ σου καγώ οδυνώμενοι εζητούμέν σε».

ΜΑΤΘΑΙΟΣ 1,25 “και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν”.

ΜΑΤΘΑΙΟΣ 13,55-56, ΜΑΡΚΟΣ 6,3. ΛΟΥΚΑΣ 8,19). “Ουχ ούτός εστίν ο του τέκτονος υιός, ουχί η μήτηρ αυτού λέγεται Μαρία και οι αδελφοί αυτού Ιάκωβος και Ιωσής και Σίμων και Ιούδας, και αι αδελφαί αυτού ουχί πάσαι προς ημάς εισι; “

Κατά την Ορθόδοξη εκκλησία η Παναγία  όχι μόνο δεν έκανε άλλα παιδιά αλλά παρέμεινε παρθένος ακόμα και μετά τον τοκετό που δεν έγινε βέβαια με καισαρική!

Η εικονογραφία της εκκλησίας μας παρουσιάζει το αειπάρθενον με τα τρία αστέρια που ζωγραφίζει στο κεφαλομάντηλό της.

Είναι “η προ τόκου” (αστέρι αριστερού ώμου), “η εν τόκω” (αστέρι κεφαλής) και “μετά τόκον” (αστέρι δεξιού ώμου) Παρθένος.

Τελικά η  Παναγία ανακηρύχθηκε Θεοτόκος με μεγάλη καθυστέρηση το 4431 από την Γ΄ οικουμενική Σύνοδο.

Σχετική με τα Χριστούγεννα είναι και η ανάρτηση μου ΣΕΛΕΣΤΑ-Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ

Το έγραψε μετά από πολύ σκέψη ο αθεόφοβος 

Published in: on January 5, 2016 at 3:48 pm  Leave a Comment  

2016 ==> ΔΙΣΕΚΤΟ

X-Mas Cat


http://gifs.tv/8t2


Ίσως η ερώτηση από πρώτη άποψη να φαίνεται αφελής, αφού είναι γνωστό σε όλους ότι κάθε τέσσερα χρόνια έχουμε ένα δίσεκτο έτος, δηλαδή ένα έτος με μια μέρα παραπάνω τον μήνα Φλεβάρη. Έτσι τα δίσεκτα έτη έχουν 29 ημέρες τον Φλεβάρη, ενώ τα κανονικά έτη 28. Δίσεκτα έτη είναι αυτά που διαιρούνται με το 4, οπότε είναι φυσιολογικό το έτος 2000 να είναι δίσεκτο.

Θα προκαλούσε όμως έκπληξη σε πολλούς αν μάθαιναν ότι τα έτη 2100, 2200, 2300 κτλ μολονότι διαιρούνται με το 4 δεν είναι δίσεκτα. Υπάρχει ένας κανόνας που λέει ότι τα έτη που διαιρούνται με το 100 δεν είναι δίσεκτα, μολονότι διαιρούνται με το 4. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την εξαίρεση θα περιμέναμε το 2000 να μην είναι δίσεκτο.

Υπάρχει όμως μια εξαίρεση της εξαίρεσης που λέει ότι τα έτη που διαιρούνται με το 400 μολονότι σύμφωνα με τον προηγούμενο κανόνα θα έπρεπε να μην είναι δίσεκτα, αυτά είναι. Έτσι το 2000, το 2400, το 2800 κτλ είναι δίσεκτα. Υπάρχει ακόμη μια εξαίρεση της εξαίρεσης της εξαίρεσης η οποία λέει ότι τα έτη τα οποία διαιρούνται με το 4000 μολονότι θα έπρεπε να είναι δίσεκτα αφού διαιρούνται με το 400 δεν είναι. Έτσι τα έτη 4000, 8000 12000 κτλ δεν είναι δίσεκτα.

Συνοψίζοντας λοιπόν τους κανόνες έχουμε:

31.      Τα έτη που διαιρούνται με το 4000 δεν  είναι δίσεκτα

32.      Τα  έτη που διαιρούνται με το 400 και όχι με το 4000 είναι δίσεκτα

33.      Τα έτη που διαιρούνται με το 100 και όχι με το 400 δεν είναι δίσεκτα

34.      Τα έτη που διαιρούνται με το 4 και όχι με το 100 είναι  δίσεκτα.

Πώς προκύπτουν όμως αυτοί οι κανόνες;. Θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια εξήγηση. Οι κανόνες αυτοί προέρχονται από τη διαφορά της διάρκειας που υπάρχει ανάμεσα στο τροπικό και στο πολιτικό έτος. Αλλά ας εξηγήσουμε τι σημαίνει πολιτικό και τι τροπικό έτος.

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε συμφωνήσει για καθαρά πρακτικούς λόγους, η διάρκεια ενός έτους να αποτελείται από ακέραιο πάντα αριθμό ημερών. Και αυτό το κάνουμε ώστε η αλλαγή του χρόνου να γίνεται πάντα την ίδια ώρα στις 12μμ της 31 Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Τώρα πόσες μέρες θα έχει κάθε έτος αυτό καθορίζεται από το ημερολόγιο που έχουμε συμφωνήσει να ακολουθούμε και αυτό είναι το Γρηγοριανό ημερολόγιο. (1582μχ). Σύμφωνα λοιπόν με το Γρηγοριανό ημερολόγιο το έτος 1999 είχε 365 ημέρες, ενώ το 2000 έχει 366 ημέρες. Πολιτικό έτος ονομάζουμε τον ακέραιο αριθμό των ημερών που έχει κάποιο συγκεκριμένο έτος. Γιατί όμως δεν έχουμε συμφωνήσει το κάθε έτος να έχει σταθερό αριθμό ημερών πχ 365 και έτσι να μην μπερδευόμαστε με δίσεκτα έτη κτλ; Αυτό θα φανεί από την ανάλυση που θα κάνουμε το τι είναι το τροπικό έτος.

Ένα συνηθισμένο λάθος που κάνουν αρκετοί άνθρωποι είναι να πιστεύουν ότι χειμώνα έχουμε όταν η γη βρίσκεται μακριά από τον ήλιο, ενώ καλοκαίρι όταν είναι κοντά. Μια τέτοια αντίληψη είναι προφανώς λάθος, αφού είναι γνωστό ότι όταν το βόρειο ημισφαίριο της γης έχει χειμώνα, το νότιο έχει καλοκαίρι και αντίστροφα. Οι εποχές δεν καθορίζονται λοιπόν από την απόσταση γης – ηλίου, αλλά από την γωνία που σχηματίζει ο άξονας περιστροφής της γης με την ευθεία που  ενώνει τον ήλιο με τη γη. Η γωνία αυτή κατά τη διάρκεια του έτους αλλάζει και επανέρχεται στην ίδια ακριβώς τιμή μετά από 365,24220 ημέρες. Αυτήν ακριβώς τη διάρκεια την καλούμετροπικό έτος.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι συμφωνούσαμε το πολιτικό έτος να έχει διάρκεια σταθερή 365 ημερών. Τότε θα είχαμε διαφορά με το τροπικό έτος 0,24220 ημέρες κατ’ έτος. Έτσι σε 756 χρόνια θα είχαμε διαφορά ανάμεσα στο τροπικό και το πολιτικό έτος 183 ημέρες δηλαδή περίπου μισό χρόνο.  Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα το έτος 2338 δηλαδή μετά από 756 χρόνια από το έτος 1582 που θεσπίσθηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο, η 1ηΙανουαρίου να πέφτει εποχικά 6 μήνες αργότερα, δηλαδή μέσα στο κατακαλόκαιρο. Αυτό θα είχε πολύ δυσάρεστες συνέπειες για τη ζωή των ανθρώπων, οι οποίοι έχουν προσαρμόσει τη ζωή τους, ( οι αγρότες το πότε θα σπείρουν ή θα θερίσουν, οι υπάλληλοι το πότε θα πάρουν τις άδειές τους, πότε θα ανοίξουν ή θα κλείσουν τα σχολεία, κτλ ) ανάλογα με τις αντίστοιχες ημερομηνίες και επομένως και εορτές. Για να μην δημιουργήσουμε λοιπόν μια τέτοια κοινωνική αναστάτωση, θα έπρεπε να προσαρμόσουμε το πολιτικό έτος έτσι ώστε να είναι ίσο κατά μέσο όρο με το τροπικό, ώστε τα Χριστούγεννα να πέφτουν πάντα καταχείμωνο στο βόρειο ημισφαίριο και κατακαλόκαιρο στο νότιο.

Η πρώτη προσπάθεια προσαρμογής έγινε με την εισαγωγή των δίσεκτων ετών. Συμφωνήσαμε κάθε 4 χρόνια να προσθέτουμε μια μέρα στη διάρκεια του πολιτικού έτους και συγκεκριμένα στο τέλος του δεύτερου μήνα του Φεβρουαρίου. Έτσι πλέον το πολιτικό έτος γίνεται ίσο με   ημέρες, ίσο δηλαδή με 365,25 ημέρες. Και πάλι όμως δεν είναι ίσο με το τροπικό έτος που έχει διάρκεια 365,2422 ημέρες. Η δεύτερη διόρθωση γίνεται με το να αφαιρέσουμε 3 ημέρες κάθε 400 χρόνια, δηλαδή με το να αφαιρέσουμε από το πολιτικό έτος τον αριθμό 3/400=0,0075. Έτσι η διάρκεια του πολιτικού έτους γίνεται 365,25-0,0075=365,2425 ένας αριθμός πολύ κοντά στη διάρκεια του τροπικού έτους. Αυτό το πετυχαίνουμε, με το να μην θεωρούμε ως δίσεκτα τα έτη που διαιρούνται με το 100 εκτός αυτών που διαιρούνται με το 400 τα οποία τα θεωρούμε κανονικά δίσεκτα.

Αφαιρώντας λοιπόν τις 3 ημέρες κάθε 400 χρόνια δημιουργούμε ένα πολιτικό έτος με διάρκεια 365,2425 ημέρες μεγαλύτερο όμως κατά 0,0003 ημέρες από τη διάρκεια του τροπικού έτους που είναι όπως είπαμε 365,2422 ημερών. Για να κάνουμε και αυτή τη διόρθωση αφαιρούμε ακόμη μια μέρα κάθε 4000 χρόνια (1/4000=0,00025) θεωρώντας ότι τα έτη 4000, 8000, 12000 κτλ που κανονικά θα ήταν δίσεκτα τελικά να μην είναι. Και πάλι όμως έχουμε μια διαφορά 0,0003-0,00025=0,00005 δηλαδή το Γρηγοριανό ημερολόγιο χάνει μια ημέρα στα 20.000 χρόνια !.





ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Ομορφιές της Φύσης

ΠΗΓΗ

Published in: on November 18, 2015 at 2:55 pm  Leave a Comment  
Tags:

Το Δέντρο της τρέλλας 

(εικόνα)

Larboro della Pazzia του 16ου αιώνα

 “Larboro della pazzia” 

Ιταλική χαρακτική του 16ου αιώνα. 

Χαρακτική του Brambilla, Ambrogio

«Σε τριάντα σκηνές, το καθένα με τη δική του λεζάντα, έχουμε προειδοποιήσεις για τους κινδύνους σε διάφορες δραστηριότητες και επαγγέλματα: οι τρέλες στους  μουσικούς, ποιητές, ρήτορες και φιλόσοφους, μαζί με εκείνες των στρατιωτών,  ταξιδιών, κυνηγών, ψαράδων, των εραστών, των αυλικών, βοσκών και πολλών άλλων.

 Η σειρά ολοκληρώνεται με τον λιθοβολισμό του ανόητου “

 Ο άνθρωπος σε έναν κύκλο 

Aν ζούσε ο δημιουργός σίγουρα θα έκανε προσθήκη σχετική με την τρέλα που έχει κυριεύσει τους ανθρώπους….

ΕΔΩ κα άλλα έργα του δημιουργού-καλλιτέχνη.

http://www.giochidelloca.it/scheda.php?id=448

Published in: on November 14, 2015 at 11:23 am  Leave a Comment  
Tags: , ,

Τουρκία : Ο παράδεισος του τσαγιού

IMG_8031

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ ☛ ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ☛ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ☛ ISTANBUL

INFO :  Μπορεί αρκετοί  Τούρκοι να προτιμούν τον καφέ  αλλά αναμφισβήτητα  το τσάι αποτελεί το εθνικό τους αφέψημα , για να είμαστε μάλιστα ειλικρινείς  το τσάι αποτελεί …….εμμονή στη γείτονα χώρα , αφού καταναλώνεται οποιαδήποτε ώρα  της ημέρας  . Είναι η αγαπημένη τους  συνήθεια κατά τη διάρκεια του χειμώνα αλλά και δροσερή παρέα για το καλοκαίρι.  Το  τούρκικο τσάι, που ονομάζεται Cay, (προφέρεται Chai) είναι το  γνωστό δυνατό μαύρο τσάι που παράγεται στην ανατολική ακτή της Μαύρης Θάλασσας, η οποία έχει ένα ήπιο κλίμα με πολλές βροχοπτώσεις και γόνιμο έδαφος.  Στο σερβίρουν σε μικρό ποτήρι  (που έχει  σχήμα  τουλίπας) και θα πρέπει  να το  κρατήσεις  από το χείλος  αν θέλεις να σώσεις τα  δάχτυλά σου  από το κάψιμο επειδή  σερβίρεται  καυτό. Βέβαια έχει την εξήγηση του το μικρό ποτήρι  που στο σερβίρουν , επειδή  η γεύση του είναι  τόσο  γεμάτη και δυνατή ( σου αφήνει σε κάθε γουλιά που πίνεις…

View original post 240 more words

Published in: on August 2, 2015 at 9:48 am  Leave a Comment