Ένα ποίημα για τη μητέρα

 
Μάνα, ω άγγελε μου,
Ω αιώνια μου αγάπη,
Μακάρι τα χέρια σου να παραμένουν η κούνια μου για πάντα,
Και για πάντα να παραμένω το μωρό σου.
Άλλος ένας μήνας έρχεται κοντά μου,
Μια ακόμη άνοιξη πιέζει για να πλησιάσει,
Ω μάνα, εσύ είσαι τα λουλούδια
Στων οποίων τα αρώματα θα πνιγώ …
Και όταν προφέρω τα λόγια «μάνα μου»
εκστασιάζομαι και γεμίζω με ευτυχία …
Μάνα, ω χτύπος της καρδιά μου,
Ω κραυγή μου όταν πονάω,
Τα φιλιά μου, και το πάθος μου,
Όταν ο έρωτας με καίει.
Τα μάτια σου .. Ω τι είναι τα μάτια σου;
Τα λαμπρότερα αστέρια,
που κοσμούν πάνω τα ουράνια,
Μάνα, ω άγγελε μου,
Ω αιώνια μου αγάπη …
 
Advertisements
Published in: on May 10, 2015 at 9:02 am  Leave a Comment  
Tags: ,

Και χαράς τον που την έχει…

 

“Ο κόσμος πλάστηκε από αντίθετα στοιχεία. Από σκοτάδι και φως- νερό-φωτιά, πόνο χαρά, από γυναίκες κι άντρες. Και τα στοιχεία μπήκανε σε αντιμαχία αιώνια. Ζουν μαζί και όλο αντιπαλεύουνε….Η πλάση θέλει να υπάρχουνε τα αντίθετα, να υπάρχει η αμάχη, θέλει όμως να ζούνε όλα μαζί εις όμορφη σμίξη.

 

Εν αρχή παλεύουν τα αντίμαχα ώσπου να πέσει ο σπόρος. Κι έπειτα τον αρδεύουμε με το κορμί και την ψυχή μας. Σπάζουμε την αψάδα του να μαλακώσει. Κι αρχίζει πλιο μέσα μας να μουλιάζει, να κολυμπάει σαν ψάρι. Κι όταν `ρθει η στιγμή να σμπρωχτεί για να προβγεί στον κόσμο, με πόνο τρυπάει τη γη! Με ζόρι ωσάν το φύτρο!

 

(εικόνα)

 

Η γέννα είναι μέγα μάθημα για να εννοήσετε πώς μάχονται τα αντίθετα στοιχεία. Γιατί μες στο κορμί της γυναικός γένεται η μέγιστη πάλη! Παλεύουν όλα μαζί, ζωή, θάνατος, αρσενικό και θηλυκό, χαρά, πόνος, σμίξη κι αποχωρισμός αντάμα.

 

Tamara de Lempicka Breast feeding

(εικόνα)

 

Τι τούτος είν` ο δρόμος των γυναικών: να αγαπάνε αυτό που βγαίνει απ` τα σκέλια τους και ανήμπορο είναι να ζήσει δίχως βυζί, δίχως να πάρει θροφή και αίμα απ` το κορμί τους. Όποια εβύζαξε παιδί γνωρίζει τη γλυκιά θέρμαση οπού σε  συνταράζει. Νιώθεις ως και απ` τα κόκαλα και από το μεδούλι μέσα να σε τραβά. Δίνεις τη ρώγα για να πιει και, όπως κολλάει τα χείλη, σε τραβάει κύμα θάλασσας χλιαρό έτοιμο να σε πνίξει. Τότες το γυναικείο το κορμί γένεται παράδεισος που ανθίζεις από κάτω, τόπος να θρέψει με χαρά όλον τον κόσμο! Την ώρα εκείνη αγαπάς αληθινά τον σερνικό αντίμαχο που σε έσπειρε! Θέλεις να τον φωνάξεις για να ζηλέψει τα όσα δεν ημπορεί να χαίρεται η σερνική του φύση… “

 

 

Τα παραπάνω αποσπάσματα για τη Γιορτή της Μητέρας

 

 

από το Μαράν Αθά Ή ιερά και ανόσια του Θωμά Ψύρρα

 

Πηγή: http://tsalapetinos.blogspot.com/2010_05_01_archive.html

 

Published in: on May 11, 2014 at 3:43 pm  Leave a Comment  
Tags: ,